yeğen kurudan içeride, bir ihtimal üstü örtülü lobi faaliyeti söz konusu olabilir: meyvedir, günahı yoktur hesaabı.

mey yerini meyve tutar mı hiç ?

üstteki resmi çözemedim yalnız, mevzubahis kara efe mi yoksa aileden mi, nedir ?

bu meyve muhabbeti dönende, içkinin üzümden daha yararlı olup olmadığı yolundaki soruya dergide geçen ay verdiğimiz yanıt üzerine radikal' de bir okur yorumuna rastladım. adam içki şöyle yararlıdır, böyle yararlıdır diye sayıp döküyor. amk içki dediğin senin dalgadan tozdan bilmemneden farkı yok, üstelik aşırısı götinden kan getirdiğini cümle alem ve ehlitıp dahi biliyor; ve fakat içki içen sabah sidik zoruyla ister istemez mesaiine gittiği için meydan içkime dokunma, kahrolsun narkotik propagandasına kalıyor. şu içki lehine kanaat sahiplerinin onda biri gıdım narkotik liberasyon için kıçlarını kımıldatsa idi, şimdiye çoktan hür ve asude olmak mümkün olurdu. ama ne, bunlar rakıma dokunma diyor, gerisine gelince ara ki bulasın.

müzkirat tümden serbest olmalı kardeşim; isteyen her nevi ziftin pekini içmeli. sen içinden rakı diye ayırırsan, ahanda aklıevvel gelir, burnuna meyveyi dayar. evet, kabahat içenindir. bu noktada tahsil, hazreti hamza adabına göre gitmeyi icap ettirir.

ki, hamza ömrünce içti; vefatını müteakip gelmiştir içkiyi men ahvali. meyve diyene hamza hatırasını anında dayayacaksın.

bildiğim kadarıyla, sarhoş edici - hamr - öyle yüzde yüz haramdır vaziyeti de yok üstelik; ibni sina' dan gölpınarlı' ya ehlidem ezelden vaktikerahet gelende ince işin icabatı neyse onu yaparlar.

yazık ki biz müslümanlığımızı örtünmek, içmemek ve kesinkes domuz yememek başlıklarına ve ramazan mevsimine hapsettik. oysa bunların önemi, esasta kıymık mertebesinde değildir.

akıl, en büyük devlet en şahane saadettir; şimdilerde ara ki bulasın.

haklısın kardeşim. ama ne yapalım, bu ahali beyle ayar yiyor, elden ne gelir ? işi gücü sermiş, incik boncuk oynuyorlar. o sıra, giden bizden gidiyor.