önemsememek lâzım..
http://www.internetshouldbeillegal.com

Nevdalist hareket sanırım ilk kez internetcafee tarafından edildi, o günler bir yazısının altına iliştirmiştim uzaktan eleştirimi karakterine ilişkin zeni düşürdüğü durumdan mütevellit inan6666 ile konuşurken matematik ilintili de basınç fazla düdüğü patlatmamak gerek demiş idi. Bende muhatap edindim ve gerçekten sitenin buranın mevcudiyeti diğer karakterleri ile nerede ise "Hafif"ten akilleri "Özgürlük" yahut "eylem" yahut kovulmadın bak değer, akıl yanında minvalli burada yazdı.

Nevdal'in cushti bok ile tartışmaları yine bu Race-kan mevzusu idi, ezici bir şekilde nick'ini boka çevirdiğim kişi için de (bu arada yine o günler bu buhranı çekme nedenim tartışma kültürünüz-hatta yazıklar olsun demiş ve on air olmuştum ve malesef sinirlerinizin oynak oluşu idi) baby700 nick'li şahsiyet ile papaz olmuş idim satranç minvalli, inanırmısınız hayatımda öyle tartışma yaşamadım bir an daha çekti tüm kınını kılıcını geldi üstüme özelden ve ikinci günün sonunda satranç analizini kabul etti-giydirdiği havada kaldı-aynen gerilen sinirler ve ülkemizin en büyük dış siyaset açığı gibi) kan ne kanı, kültür ne kültürü kafa?

Sertlik kırılgan ya hani tabi gücü doğrultusunda ender kırılgan ve lakin!

Bir kadın herşeyi kırabiliyor! hani derler ya iki cihanda diye şizofreni sahipleri, burada hem daha reel hemde tamamen sanal iki cihan tek konu!

Aydınlıktan mı göremiyorum orada yakın tutan birilerinin o kalabalık içerisinde çok değerli bulduğunuz birilerinin sizi anlaması değilde hacı bumbala mı idi

burada biz yeterize geliniyor?

Harbiden rahat mı batıyor, daha nasıl bir ortamda neyi nasıl tartışacak ve yüzyüze hortlayan nezaketinizi taşıyan o zavallı karakterler nasıl özgürleşecek hangi yaratım nick amacından şaşar? gelecek korkusu taşıyan insanların dışında?

İnternetcafee korkuyu net vurguluyor burada yeni bir ortaklık var çok soğuk-beni öldüreceksen nasıl konuşursun?

Nevdalist ise yanlış yada yargılı konuşsada kılıçsız ve emin olun belki ölümün o soğuk yüzünü kimseye zarar gelmesin yollu verir kanaatındayım, şovalye ruhlu doktarlar misali afrikada görev yapan, yoksa bu küfre yürek mi dayanır? ne imiş merak? yine gelirim diyor da gözler kararınca-korku dedim ya çok net bir ortaklığa en tepeden vuruyor-ölüm!

Biz akıllı olacağız ve en alt standartları yükselteceğiz, evet güzel günler göreceğiz ve kemali-mustafayı mutlu edeceğiz, deha mirası medeniyet o yüzden modernizm ve kemalizm eş değerdir. Ulusal tanımlamasıdır zaten-ancak diğer uç tanımlar kişileri bağlar ve direk o kişiler yüzünden de modernizmi eleştiremezsiniz.

Şimdi, sonra ve yarın giderek azalan birbirine tahammül edemeyen akıllı insanlar olursa kimse mutlu olamaz...

İşin kötüsü mutsuz da olamaz, beni burada da rahat bırakmadınız dünü unutan bir yorumdur hiç bir şey hissettim sanamazsın, unreal duygu o an korkuyu ve rahatlamayı tanımlar.

soru soramadığın vakit kontrol de gider tabii tartışmada.

Bakın tartışma aslında demokratik değildir, akıllı olanın kendini gizleme erdeminden - kısaca yönetimden- gelir ki silah yani hard power olmaksızın incelikli menfaat tatmini nihayet genelede sirayet edebilsin. olabilidiğince. Ancak üstün olanın kendini bilmesi kılıcını kuşanması değil manevrayı belirlemiş olmasından kısaca gücünü zamandan-hamlelerden değil-almasıdır. Biraz daha komplex çünkü aşağıdan görünemez yani farklı düzlemşlere bakmayı-başka boyuta en azından birinin alması gerekliliğidir.

hay ağzına sağlık be...

wassago seyrek yazar, fotografı tam çeker. tamam. kimsenin kanı sikimde değil, ama kandan çizgi çekmek niyeti varsa, bunu sezersem çirkefe bağlarım. temiz küfür edemiyorum, dilim pas üzgünüm. burada yönetim var, kural var demek koskoca bir iftiradır. hadi bana say, söv, önemi yok. ama bu yapıya saydırmak, diğerinin emeğini savunur görünüp esasen üstüne işemek günahtır. bak, bu bile kural olmaya gidebilir, böyle bir tehlike var. duygular ve yazılar zamandan, çevreden bağımsız değil. bana çalınan boyaya karşılık veriyorum. mahluk, ol emrine uymadı mı ? kim bana sahte diyebilir ve ben hangi akılla gerçek olduğumu iddia edebilirim ? bu, vicdansızlık. teşhir edilmesi gerek. wassago ayarını aldım kabul ettim. ya görmediklerin, ya söylemediklerin ne olacak ? bunları kim, nasıl taşıyacak ? tarifini anlıyorum, aklın yolu da budur; ama yazının yolu bu olmak zorunda değildir. ve yazı, kahpeliğe en müsait bir vasıtadır, bilirsin.

ne diyeyim, bunu bilmeyenler, hele bir de görmezden gelenler utansın.

inan6666,

birkaç gün önce obligation'da okuduğum yorumlarından sonra kendime bu olaydan ne pay çıkartacağımı sorguladım.
insanın kendisi söz konusu olduğunda objektif olması çok zor olsa da sanırım çaba harcayınca biraz başkasının gözlüğünden de olaylara bakabiliyor. bunu bi nebze becermeye çalıştım. bilmiyorum ne kadarını başardım.
yazdıklarını kendi çerçevenden nasıl ele almış olabileceğini, sonra da sitenin ahalisi açısından değerlendirmeye çalıştım.
ayrıca daha önce farketmediğim birşey kazara gözüme çarptı. ondan da bahsedeceğim.

şimdi kendi gözlüğümü, müsaade edersen, buradan sana ve bildiğim kadarıyla sitede emeği geçen bir kişi olarak ayrıca internet cafee’ye sunmak istiyorum. o'nun objektif bakışı da benim için önemli.

- bu olay sayesinde zipsofism'in klişe ve kısıtlara, kıstaslara, bir takım tanımlamalara sıkıştırılmaması gerektiğini öğrendim.

sanırım hafif'teki ifade özgürlüğünün çok defalar sekteye uğratılmış, engellenmiş ve dolayısıyla maalesef sonuçta sakata bağlanmış olmasından mütevellit, sıtkı sıyrılan bir insan olarak, zipsofism'in özgür tarafına olan hayranlığımla "bu siteyi özgür ifade için açtınız" lafzını kullandım. çünkü buraya gelirken bu siteye böyle inandım. ama tekrar okuyunca anladım. iyi hareket etmemişim, laf klişe olmuş haklısın. kendi işime bakmam daha hayırlı olurmuş sanki. öte yandan içinde blog yazdığım bir siteyi nereye kadar ve nasıl korumam yahut bir parça sahiplenmem hususunda ise bu vesileyle kafam tamamen karıştı. belki misafir yazıcı olarak (kendime yazar diyemiyorum kusuruma bakmayın) site hakkında aklıma geleni ağzıma getirmemem gerekiyordu, kimbilir. sitedeki gelip geçiciliğime inanmam belki daha uygun düşerdi.

sonuçta sitenin duruşuna bu "özgür ifade" lafzımla bir arıza yarattığımı düşünerek burada es verip özür dileyeceğim. bu bağırış çağırışın bu nedenle müsebbiblerinden biri olduğumu hissediyorum. böyle olsun istemezdim.

- yazı olgusunun taşıdığı anlamları (maalesef ki sesin ve sözün taşıdığı kadar güçlü bir nüansı olmaması sebebiyle) çoğu kereler yanlış aktarabileceğini öğrendim.

her ne kadar gramer kuralı, imla kuralı vs. gibi önlemler mevcutsa da bazen hiddet veya bir tür heyecanla yazdıklarımızda buna dikkat etmiyoruz. biriyle yüzyüze tartışırken seçebilme ihtimalimiz olan yüz mimikleri yazıya taşınmıyor, böyle birşey yok maalesef. yazının kör karanlığında ilerliyoruz. bir tünelin karanlık köşesinden bir diğer ucuna seslenen kişileriz. arada çekilen harekete, yolumuza sessizce döşenen dinamitlere anında müdahale bu yüzden zamanında gelemiyor. hele ki anlatmak istediklerimiz karşımızdakinin bizi anlayabileceği kadarsa bu durum daha da çetrefilleşebiliyor. bu yaşadığımız patlamanın altındaki dinamitlerden ikisinin de bu hususlara bağlı olduğunu düşünüyorum.
1. yazının nüansı, 2. karşımızdakinin algı haznesi.

senin nevdalist olayını son yazında tanımladığın şekliyle görememişim. ben kimsenin soyuna sopuna bakmaksızın insan olabilene, ortak bir gelecek için birlikte birşeyler başarabilecek insanlara kucak açmaya inanıyorum. köken tartışmalarından bana ikrah geliyor. nevdalist'in kürt kökenini hafif'te yazdıklarından okumuştum da ermeni kökenini bilmezdim. obligation'a ettiği yorumda farkettim. yine de beni o kadar enterese etmedi. birlik içinde nasıl yaşayabilir

Arkadaşlar,

Yerin dibine geçiyorum…

Ayarcı değilim, neden? Hani sorduğun üzere “ya duymadıkların, görmediklerin?”

Bir kere netlikte bozulma yok, kararma var, şöyle ki resim anlamlı bulunuyor saygınız içsel. Yoksa dedim ya ne ifade eder? Ne denli sinir harbi yaşasada kişi gerçeği(burada net üzeri sosyal hayat) idrakte sorun yaşamıyor aksine bendini çiğniyor ise bravo.

Bu yüzden tabi duymadıklarım görmediklerim var e obelisque’ler ne güne duruyor? Düşün Horus bile tanrı oluyor bildiğin king-size AI.

Olay ve kontrol da hep hatıra, hafsala. Sinirlenmeye gör mendebur iyice zıvanadan çıkıyor, gönder gelsin.




Creation Mode-Crash AI

Benliği kaplayan hisler, karşı cins zihin genişlemesi-aşk-bağlantı sebebi gelen düşünce packleri benliğin üzerine binen-over loading-

Çok yoğun gelen karar-düşünce öbeğini anlamlandırma isteğine his deniyor. Doğal olarak dual çalışıyor olumlu-olumsuz!

Benlik ve zaman algısı-günlük hafıza çalışma frekansında anlamlandırılamayacak kadar geniş bir bandın empati ile karar-düşünce paclerini kişide tetiklemesi sonucu oluşan olumlu durum aşkın güzel ve tatminkar yönlerini açığa çıkarırken, olumsuza dönmesi yıkım ve boğulma olarak karşımıza çıkar.

Aşkı yaşarken bu olumsuzlukla baş etmek dışına çıkmak olamayacağına göre, öldürülemeyecek bir değer olarak ele alındığında…

Empati, gelen okumanın değerlendirilmesinde oluşan hezayanla geçmiş düşünceler ve çıkarımların üzerinde hakimiyet kuramama ve giderek ağırlaşan tablo ile ne yapılacağı sorusu aslen insanın sanatla ve meta ile olan ilişkisinde ironik bir biçimde (art-bank) aynı duygunun var olabilmesi “izolasyon” olumsuz adlandırılan durumda depresyon ve ardılı süreçte ortalama kişinin bu bilgiye sahip değilken nasılda çözümü otomatik olarak bu şekilde verdiği sorusunun kesişiminden hareketle (tasarımsal)…

Görünüyor ki “İzolasyon” zihnin farklı katmanlarında benlikte ve empati-total hafıza katmanlarında da geçerliliğini koruyan varoluşsal bir kavram.

Şu halde insanların içinde bulundukları dünya ile ilşkilerinde kişinin kendinden bağımsız saklamaları olumsuz empati alıp yıkıma gidişlerine bir örnek,

Aşık olduğunuz kadının arkadaşının bir sıkıntı-rahatsızlık yada buna benzer durumunu sizden saklayarak ona vakit ayırmaya çalışırken yüzündeki olumsuz ifadeler aşık olan bireyde empati katmanında “İzolasyon” okumasında bir saldırı-bozulma olarak adlandırılıp bu bağlantının varlığından sebep hezayanlara sürükleyebilecektir kişiyi çünkü bunu benliği ile okumaya çalışacaktır!






Gibi bir yazı ile sanırım olayı daha net ifade edebiliyorumdur. Yani sinirlenmek, hallenmek ve dahası gayet doğal ve normal ancak görüldüğü gibi bu konu dahilinde\anlaşıldığı üzere biz anormaliz. Anormal de davranmalıyız, insanlar erdemi saflık (global) düşünceyi boş iş(local-middle east) sanıyor.

“ve yazı kahpeliğe en müsait bir vasıtadır, bunu bilirsin”e cevaben evet, ve umarım yeterince resmedebilmiş
eşredebilmişimdir.

Ve internetcafee, görüyorsun taşları bir ileri bir geri oynayan çocuğa hakim olmak, bendine katmak niyetindeyim, yeniden çocuk olmak işin aslı çok geç olmadan bebek 6. ayını doldurmadan, lanet zamanda devreye giren frontal lob aktivasyonuna hakimiyet kurmak (bkz.wassago2000 2007 dolayları neşriyatı, sci-American 2009 human brain neşriyatı). Ne ağabeyliği rica ederim daha geri bile saramadım.

Ve nevdalist, umar&

hani kural yoktu? demekki var işte. boş konuşuyosun ama arada hoş konuşuyosun yoksa hiçç çekilmezdi derdin

Ve nevdalist, umarım merakına hep yenik düşer.

Ben bu kesintiyi hoş bile buldum dokunmadı idim, random...

Umar olunca kendince deryalara düşer gibi. Aslen daha derin oldu ancak beklentiler kişiseldir, ne desek boş.

Adam elinden geleni yapıyor, onca işinin arasında şuraya bir kaç şey (sayfa) yazıyor, paylaşıyor. Koca siteyi çekip çeviriyor.

Sadece yorum var, yeni yazı yeni şey üretmek paylaşmak yok, yapılanın üzerinden konuşmak var.

Üretmek lazım, yazmak lazım...
Yok.
Bir de meyve veren ağaç taşlanıyor.
Hepimiz tembeliz...
Biraz çalışın arkadaşlar.

seviom olm ben bu siteyi.tüf ki tüf! sicak sicak okuyamamisim ,lakirtilari.