19 mayıs 2010

30 sene evvel yarın doğacağım...

91 sene evvel aşkın bir insanın, Atatürk'ün fikirleri yenilgiyi kabul etmiyor... Devlet-Organize akıl birliğinde değişiklik, Cumhuriyet ve hakim kültürün kabulü yolunda "Türkiye" değişmeye, oluşmaya yüz tutuyor.

Hala doğuyor öğreniyor ve tekrar ediyoruz.

Hala fikirler ve gerçeklik arasında-yaratımın nedenleri hakkında şizofreniye, yani dinlere yada yanlış inançlara saplanıyoruz.

Batı kültürü olarak adlandırmak yunanı-hititi-japonu nasıl karşılıyor ise "Hakim kültür" yerine, Sümer tepe tanrısı "An" ve insan da bir o kadar karşılıyor.

Neyi karşılıyor her şey anlamını yitirince, ölüm gibi,

Orada yaratım var, soru nerede ile örtüşüyor!

Fikirler, tasarı çıkıyor dualiteden ve zamanı tanımlıyor gece gündüz tekrardan çıkıyor…

Diyebilirimki medeniyet dışarıda o hal? Tarih dualitik olamaz?

Nereden bakacaksın?

Hangi Neyi sorusu mekanı tanımlayacak? An burada klişe, değil mi? Açı…

Hafıza zaman, işitme görme ten keywordsler

Uyuyorum saat çalıyor ve REM de rüyama alıp farklı bir zaman diyagramında simüle edip kol saatime dönüşüyor sonra uyanıp daha çok çok daha geniş bir zamanda, sosyal gerçekliğimde uyanıp saate müdahale ederken o mr görüntülerinde son derece küçük görünen işitme bölgesi durumu öyle bir kotarıyor ki böylesine muazzam bir konu üzerine hiç düşünmeden “Binlerce yıl” duyularım ve zaman üzerine düşünüyorum?

O halde diyebiliriz ki hafızamız ve beynimiz duyularımız amigdalaik yapı düşünce packleri ve fazlası hakkında tasarımsal bir kendinden yaratım ve import export empati gibi özellikleri daha yüksek fazda tutulan “total” bir hafızadan etkileniyor.

Bu etki size üst düşünceler veya yine klişe yüksek zihin, yüksek ruh kelimeleri ile aktarılmaya çalışıldı ise de realitede böcek veya beyni yıkanan bir intihar bombacısına tezahürünüzde sürteceğinden tam bir güven bunalımı ve sosyal varoluş içerisinde seçimlerinize göre biraz medeniyetinizce daha az yüzeysel kalır ama Heraklit veya İmhotep hiç de böyle değildir?

Bir günn tekrar yaşamaları elzem kalır fikirleri işte! İşte tasarım…

Bunu kavramak için sorular mekana taşınmalı anlam kaymaları için zaten hiç vakit kaybetmeden kendinizi öldürmelisiniz, düşünün hazlar son bulur? E yaşam?

Fazlası mı var? Hiç şizofreniye (dinlere) girmeden neden düşünmediğimize ve yaşadığımızı sandığımıza ilişkin sorum? Sahi insan bildiğinden korkar.

İşte bu fikir yaratır.

19 mayıs 1919 bana her zaman bir şeyler eklemek fikri dünyaya ve bu gücün local olarak en yakın iz düşümlerinden birini an’ımsatır bana, her şeyin içinden…

mustafa kemal' i bildim, anladım diyen yalan söyler. bilmiyorum, anlamıyorum diyen, içi kararmış ve fesattır.

mustafa kemal abim benim.

kavga edemeyecek kadar yorgunum, kusura bakma.

girizgah iyiydi, güzel kavga çıkardı buradan, doğruya doğru. yani çıkarırdım esasen, ama hakkaten çok pis yorgunum, kemiklerim sızıldayıp sancıyor. zonguldak haberlerine bile bakamadım, iyice aksak haldeyim.

orhan veli'nin zonguldak'taki maden iscileri icin yazdigi siiri herkes bilir,
"Yüz karası değil, kömür karası
Böyle kazanılır ekmek parası"

Siirin bir kismi soyledir;
Balkaya'dan Kapuz'a kadar,
Karış karış biliriz bu şehri;
EKİ'nin çiçekli bahçeleri...

EKI, Eregli Komur Isletmeleri anlamina gelir.Simdiki TTK. Anlatacagim o degildi.
Dedem, anlatirdi bana, EKI'nin radyosunu. EKI Eğitim radyosu, Turkiye'nin ilk ozel radyosuymus.
Amacı maden işçilerinin bilgilendirmek ve onlari egitmekmis. Acil kan anonslari da buradan yapiliyormus, muzik arsivleri de saglammis.
Bazi kayitlari, bende var. Uyarilar, hep soyle baslar,
"Madenci arkadaş"
BIr ornek:
Trenlere inip binerken kazma ve baltana sahip ol!
Arkadaşını sakatlayabilirsin!
80 darbesinden sonra kapatilmis.

geceleyin kafa kırık tabii, baktım kader filan demişim. kazanın ardında bir kafa var, ondan kurtulabilsek sanki ne varsa değişecek. kendi başını yesin o.

hayırdır ne oldu abicim ? bize mi kızdın mesele nedir ? neyi dile getirmedik, anlamadım. tutukluk var diyorsan o memleketin tamamında var. kömür için konuşan yok ne iş diyorsan afaziye özgü bir durum, konuşsalardı bu defa ne dedikleri anlaşılmayacaktı. hem tersanelerde, maden ocaklarında, fabrika tezgahlarında ölenler, dağda ve sınırda görevi başında ölenler, uçsuz yere mahkemede sürünenler, üç otuz paraya leş muamelesi görenler çoktan insandan sayılmıyor, şaşırmamak lazım. şimdi varsa yoksa gandi kemal. gandi gelecek, dertler bitecek. gandi sermaye ağzından konulmaya başladı bile, "asas mesele açlıktır, ne varsa oradan çıkar" demeye başladı. korkum, beyle diyenlerin bizi aç bırakmak için geçmişte çevirdikleri onca numaradan. bir daha yer miyiz ? afiyetle yeriz yemesine, bunun sonu yok. hatta gandi kemal' e ikinci kemal diyenler bile var, ikinci kemal. birinciyi hakettiler afiyetle, şimdi sırada ikincisi var. pazar' a kadar ortam kilit, herkeste bir telaş. metacafe darbesinden bu yana vaziyet budur. youtube kapalı diye kızanlar vardı, aha metacafe açıktı ne oldu gördün mü ?

Büyükbaba, Zonguldak madenlerinden madenci emeklisiydi. Aynı zamanda ünlü bir kasap idi, rahmetli akciğerlerinden gitti. Kolay şartlarda çalışmıyor madenciler, bir de şimdiki tablo çok sinir bozucu.
Bitirdiler güzelim işçi şehrini...