8 mart dünya kadınlar günü. dünyanın bütün kadınları için. oysa çok farklıyız. elin ingilizi bu soğukta mini etek giyinip dolaşıyor, allahın bir kulu bile bakmazken bizim ülkemizde orospu diyorlar. eee niye aynı günde buluştuk ki, biz?

emekçi kadınlar günüymüş. emekçi olmak şart. emekçi olmayan var mı bu hayatta?
sonra neyin emeği diye düşünüyor insan. her şey değişiyor ülkelerde değişince. ddoğru sadece 3. dünya ülkelerinde kutlanıyor. çünkü umudumuz hâlâ günlerde, sayılarda, sokaklarda bağırma da. benim eski patron 8 martta kadınlara karanfil dağıtırdı. bunu kendisi değil, şoförüne yaptırırdı. bir gün adamcağıza küfrediyor musun bize dedim? niye dedi? senin işin değil, ama sana yaptırıyorlar dedim. bön bön suratıma baktı. biliyordu oysa patronunun daha geçen ay 18 yaşındaki kızı götürdüğünü.

velhasıl ne zor bu ülkede yaşamak. insana hep sorgulamak düşüyor.

Son dize Ismet Ozel'in bir siirinden alinti.Tirnak icinde yazmayi unutmusum.

Ozgurluk ve ahlak arasindaki iliskiyi belirleyen bir sey de toplumun genel kanaatleri ve refleksleri.

Mesela mini etek mevzuunda acaba insanlar normal mı goruyor, yoksa bisey mi demiyor. Yada tamamen normal kabul ettikleri bu "yuce ozgurluk" mertebesine nasil geldiler.

Bir misal:Soguk bir Londra sabahi otobus duragina dogru ilerlerken tam yanimdan, bisikletli uzerinde cok ince bir tayt ve herseyi meydanda olan bir kadin gecti.

Duraktaki kadın erkek cocuk herkesin gozu birden o kadina takildi ve kimileri gulusmeye kimileride mırıldanmaya basladi.
Anladigim sey, mini etege eyvallah ceken bu toplum bu kadindan rahatsiz olmustu. Ayrica bildigim kadariyla Londra'da erkeklerin ustsuz dolasmasi da yasak.

Ozgurluk bahsinde "bas ortusu ve mini etek" ekseninden cikamamis olmamiz gercekten aci bir durum.

Egitim ve soz hakki ellerinden alinan kadinlarin bu meseleler uzerinde ne zaman bir mutabakata varacaklari ise mechul. O zamana kadar gorunen o ki, soz yine cok defa erkeklere dusecek.

işin içine toplum, topluluk, ümmet, grup, şirket vb. gibi kavramlar girdiğinde özgürlüğün tanımı değişir. artık birey salt kişisel haklarının bir kısmını kendini bağlı hissettiği toplum kurallarının ardında, ikincil planda görmek zorundadır. o durumda özgürlük, bir diğerinin kişisel özgürlük hakkına tecavüz sayılmadığı müddetçe kendin olmaya izin verilmesi tanımına dönüşür ki maalesef her toplumun kuralları da her ne kadar tam olarak anlaşılır ve uygulanabilir gibi gözükse de çoğu zaman beyaz siyah gibi kolay ayırdedilebilir, uygulamaya sorunsuz geçirilebilir şeyler değildir. kurallar ancak denemelerin sonucu toplumu oluşturan bireylerin tepkilerine ve zamana bağlı olarak ya değişir ya değişmez. zaman faktörü önemlidir. her hangi bir toplum örneğinde zamana bağlı olarak bir kuralın uygulanabilirliği a zaman kesitinde mümkünken b zaman kesitinde mümkünatını kaybedebilir, bir süre sonra c zaman kesitinde belki tekrar uygulanabilir konuma da gelebilir. çünkü kurallar toplumun kabulüne, algılarına, kuralı toplu şekilde yorumlayışlarına bağlı olarak değişiklik arz eder.

fakat zaman faktörü kanımca dinler tarihinde pek etkin değildir. yüzyıllar boyu, misal, ne manastıra ne camiye ziyaretçi olarak mini etekle ya da erkekseniz şortla giremezsiniz. öte yandan Allah'ın dağında ormanında tek başına yolunuzu kaybetseniz ve duaya sarılmak isteseniz, üzerinizdeki şortla dahi duanızı edebilirsiniz.