şiire ne yazılır, bilmiyorum. okumayı seviyorum ama, ne hissettiğimi kurcalamayı sevmiyorum. gerçi bunu yapmayı şiir haricinde de sevmiyorum. ne hissettiğimi bilmek istemiyorum, neden aceba ? buradan hareketle psikolojik tahlil yapmaya kalkanı oyarım, baştan söyleyim. oyarım dediğim, sözün gelişi. fazla fazla söver, sayarım. galba başka türlü yazamıyorum. birinin dürtüklemesi lazım, olmadık zamanda hissediyorum bunu, okuduklarım harekete geçiriyor. oysa, gecenin şu saati, kafayı kırıp göt seyretmekten başka planım yoktu. sonra dedim, ruznameye kayıt düşmeliyim, memlekette acaip işler dönüyor, kısa kısa yazmak lazım. baktım, yeni yazılar yüklenmiş. iki gün önce mengü' nün biriktirdiklerini yayına koyacaktım, kaç aydır bekliyorlar, içimden gelmedi niye bilmiyorum. ama bak, mengü yine yollamış, salladığıma uyanmış, bu da harika bişe. demek ki, sırayı doğru sezmişim ama elimdekini yüklemekten kaçınmamın işaret ettiği başka bir mana varmış. bilmediğim. şüphe ettiğim.

insanlar tanrıya inanmalı, bilmiyoruz, şüphedeyiz. bu böyle. harika.

redogre ? çok sevindim. merhaba.

Bitti gitti hayatımda katıldığım ilk şiir dinletisi. Yanına gittim dedim en çok senin şiiri beğendim, sevdim. Mahsuru yoksa bir kopyasını alayım. Cebinden çıkardı verdi.imzalamasını rica ettim, gülümseyerek arkamı dönmemi söyledi, gülümseyip elimdeki defteri uzattım, üzerinde çaktı imzasını. onu bir gün sonra yeniden buldum, gittim sordum o mu bu mu şu mu diye gerçi bir cevab almayı beklemiyordum. O, bu, öteki hele son sıralar içinde yaşadıklarıyla hiç ilgili olmadığını söyledi. Söylediğine göre aşık da değildi. Nedeni çok basit idi yani epey sade epey kendinden ve epey hayattan ve dönüp “siz buna kendi dilinizde ne diyorsunuz?” demez mi! Demedi o son cümleyi onu uydurdum. İnanın diğerlerin hepsini harfiyen eski bir film makinasıyla çekilmiş gibi anlattım.
İki gündür bu şiir yüzünden yumruk yemiş gibiyim. Yazmayı bırakmayı bile düşünüyorum. Dahası bişey diyemiyeceğim. Bendeki bu lisan kafi değil gibi. Endişe ediyorum bazan yapacak daha iyi birşey bulamamaktan. Neyse selam ve sevgiler, neredeyse bi yılı daha kattık hesaba.

Bir de İnan bu vesile ile “debriyaj tavil” i ayırıp da astığına çok memnun olmuştum da diyememiştim bir türlü. Bildin miydi bilmeden mi ayırdıydın, onlar farklı zamanların parçalarıydı; şiirler daha taze yazı az biraz daha eskiden kalma. çözemediydim hangi tekrardayım, toparlayıp bi akla hikmet serbest bıraktığım utanmaz bi zamanımda yollamıştım. Şimdi bakıyorum da iyi etmişim. Şunu deyip kaçayım; şu zipsofism güzel iş, Allah ömür versin dilerim. Yoksa nerden nereye, bence teşekkür etmek lazım, teşekkür ederim.

Redgore “fair woman” bayılırım bazısına, “fair play” hastasıyım, “experimeting fairly” bilemiyorum. Dikkat etmek lazım galiba, ne değişiyor ne tıpkısının aynısı. Polisevi kavşağına yakın oturuyorum, ne kadar güvendeyim yan komşudan... neyse gidip kafa kırasım geldi saçmalıyorum, kısaca yorumun için teşekkürler.