tekrar okuyanda güzel satırları aklıma düşen epey bi yaşantı oldu. dedim ki yeni mi ayıktın mengü ne! esasen hakikatli gelişim semineri ne deseler aşktan başka ne dersin ki...
bi daa dedim umurunda mı dünya diye şüphe etme.
sevgi ve selam ederim.

rüya denince paylaşmak istedim.bir gün bir hasta psikoloğuna rüyasında bir adam gördüğünü anlatıyor.psikolog hastadan adamı çizmesini istiyor.hastanın çizdiği adam resmi bir kaç gün masada kalıyor ve diğer bir hasta o resmi gördüğünde bu adamı rüyasında gördüğünü söylüyor..sonra resim çoğaltılıp birçok hastaya ulaştırılıyor.birçok kadının rüyasında bu adamı gördüğü gerçeği anlaşılıyor.bunun üzerine teoriler üretiliyor.geri kalan kısmı burda.

http://www.thisman.org/

http://www.thisman.org/theories.htm

ben bu sitenin yalancısıyım.bu genelde kadınların gördüğü rüya imiş.erkeklerin ki ise burda:)

http://www.thiswoman.org/ (herkes açmak istemeyebilir.benden uyarması)

uyuyakalmışım.saat beş buçuk gibi uyandım.sabahları 05.40 oldumu ben uyanmak zorundayım okula gitmek için.kalktıp yüzümü yıkadım.hava soğuk mu diye camdan bakıyorum.kıyafetlerimi ona göre sececeğim.tam o esnada bir şey oldu. zamanı kaybettim.ama nasıl bir kaybediş..yıl ay gün hepsi gitmiş aklımdan.sanırsınız havva oldum ilk kez doğuyorum.insanlık benle başlayacak.idrakım o biçim kilitlendi.bir süre bakındım camdan.hergün uyandığım dünyadan daha hareketliydi dünya.dedim ki kesin bir şey oldu onu kutluyoruz.gülümsedim.ya da bir felaket dedi içimdeki kötü ses..acele etme dedim şeytana.daha ayağımızın tozuyla indik dünyaya.kötüyü yaratmak için vakit var.

gökyüzüne baktım.güneş yok.güneş nerde? her sabah burda olurdu.hep aynı yerde.şimdi nerde? öldüm mü ben? kıyamet mi koptu? kopacak mı? bana da söyleyin ulan..yağmur damlası değdi yüzüme.biraz daha uzattım yüzümü dışarı.uyandım.zaman geri geldi.akşam vakitleriydi henüz..saadece birkaç saat uyuyakalmıştım.telefonumdaki saate bakıp bu bilgiyi onayladım..şimdi biliyordum, ama hissedemiyordum doğru zamanı.

bakındım internette biraz.jeck lag kafasıymış benimkisi.daha çok uçakla seyehat edenlerde olurmuş..amerikadan doğuya gidiyorsun, 12 saat yolculuktan sonra 48 saat geçmiş oluyor..bir günün kayıp.vucudun da kendine göre bir işleyişi var tabi..güneş ışığını kaçırınca böyle bünye şaşırıyor.hala sersemim.biraz kahve işimi görür mü bilmem.deneyeceğim.

Ruya muhteviyati mechul bir kitap,bir dunya, bir alem..

Cocukken gercege yakin ruyalar gorurdum, bir ruyayi bir kac defa gorurdum.Hala da cocukluktan beri gordugun ruyalar var. Ruyanin ta basinda bilirim o benim ruyamdir ve sonu belli bir film izlermis gibi izlerim yahut yasarim. Ruyanin ortasinda "acaba ruya" mi diye gozumu actigim ve "ruyaymis" diye uyandigim coktur. Kac sabah elimi yuzumu yikamadan Imam Nablusinin ruya tabirleri kitabina kosmusumdur.
Bazende ruya gercekten daha guzeldir, ayrilmak istemezsin, ruya oldugunu bile bile tekrar uyumak ve ona garkolmak istersin.

Aslina bakarsaniz bu halden pek de kurtuldugumu soyleyemem. Bir nevi bu haldir yasadigim. Bir nevi yasamaksa bizimkisi bir nevi yasiyoruz iste.Ruya yahut gercek...

Üstad ne de güzel kaleme almışsınız hislerinizi, üzerine edecek kelam bırakmadınız bana. Yaşamış kadar oldum; belki de yaşadım. Ahmet Altan zirzopunun özlemeye dair sarsıcı bir sakinlikte kaleme almış olduğu yazısını hatırlattınız üstelik. Alâ..