Dervislik bizden geceli cok olmus.Agzimizda adi, gonlumuzde tadi kaldi.Adimiz da suphi degil sufli olmaliymis..

ah su ask..

Dusunce, dusunce,susunca,dusunce,dusunce.
Dusunce bir yere varmiyor.Dusunce, aciyor bir yerlerin. Dusunce etten kemikten degil, tutunamiyorsun.Sonuyor bir bir yildizlar,dusunce.

Dusunce buharlasip ucuyor bazen.Ne bir izi kaliyor ne de bir hatirasi.
Ruyalarimda gokyuzune dogru kollarini acmis ucan cocuklar goruyorum. Aralarina katilmak icin zipliyorum, ziplayabildigim kadariyla en yuksege ve fakat gunahlarimin agirligiyla cakiliyorum yere.

Neden Ya rabbi Ilkokulda "Hayat Bilgisi" derslerinde gercek hayati ogretmediler bize. Neden "aski" hep gizlediler bizden. Tarihler, savaslar sebep ve sonuclarla dolarken kafam neden tek bir hakikat ogrenmedim aska dair.

Kucukken bir aksam uc arkadas birbirimize hayallerimizi soylemistik.
M. "ben futbolcu olacam" demisti. Y. artis olacakti, ben de "adam". Tam tamina kac sene gecti bilmiyorum ama ne M. futbolcu oldu ne Y. artis ne de ben adam.

kaldirimlari
cakil taslarini,
copleri yalayip gecen ruzgar yuzume carpiyor simdi.
Belli etmeyim diyorum agladigimi
hickirmamayi ogretti hayat lakin
akiyor hala gozumun yasi.
iste buymus, hayat diye buldugum avuclarimda.

sana ulassin isterdim kelimelerim,
nasil damla carparda kayaliklara sonra dagilir binbir yana
oyle carpsin yuregine sonra sonra dussun topraga.Sonra ortsun toprak kelimelerimi, sanki hic yokmus, olmamis gibi koybolsun orda. Yani sanki aniden esen bir ruzgar gibi dokunup yuzune, dolanip saclarinin arasindan gitmek varya.