Her şey bi tesadüftür. Keşifler ve icatların tamamı da tesadüf eseri olmuştur. Bir insan kalkıp da ben bi icat yapayım, şunu bunu keşfedeyim de insanlığa faydalı olayım diye düşünecek kadar akıllı değildir. Ancak tesadüfen bulunmuşu, keşfedilmişi alır, hazıra konar, onunla oynayarak başka şeyler yaratır, sömürür, sanayisini kurar, satar, hamuduyla yutar, semirir, semirdikçe sömürür. Sömürdükçe semirir, becerir, halleder.

Pişirmek kavramı da böyle doğdu. o sevgili yiyeceklerimizi pişirdiğimiz, sevgili bedenlerimizi soğuktan koruduğumuz bi element. Fazlası ve kötü kullanımı zarardır.
Derler ki, efendim ateşi insan buldu. Yok iki tane tahta parçasını birbirine sürterken ısınan tahtalar tutuştu da ateş aldı. Yok iki tane taşı birbirine vurdu da meğer bunlar çakmak taşıydı da bu sürtünmeden kıvılcımlar çıktı da, o kıvılcımlar da işi gücü yokmuş gibi etrafa sıçradılar da kuru otları tutuştururlar da o kuru otlar da alev aldı da, ateş oldu. Yok bi kendini bilmez yıldırım düştü ormana da ağaçlar yandı. İnsanlar bu yanan ağaçlardan küçük parçaları itekleyerek aldılar da, elleri yanınca ne menem bişey olduğunu fark ettiler. Baktılar hava soğuk bununla ısındılar, sönmesin bitmesin diye devamlı ağaç devirerek ateşi beslediler, söndürmediler, falan filân.
Yemekler konusu daha da fecidir.

a-aa..! onu da kim dedi öyle..:P

Sen hiç kargaları düşündün mü Züleyha? Kargaların en akıllı hayvanlar arasında sayıldıklarını ve unutmadıklarını bilir misin?

Midyat, Seyfo bana çiğ yumurta getirin.

Geçen bir patlıcan musakka yapmışım, nasıl kokmuşsa evin zili susmadı herkes bir tabak istedi. Dedim olmaz, çoluğum çocuğum var sizi beslersem onlar ne yiyecek.
Yalnız baharat ve sarımsak yemeğin dini imanı gibidir; aksini iddia edenin alnını karışlarım.

yemek yapmak terapi yöntemi olarak sunulabilir..doğruyorsun, yıkıyorsun, ayıklıyorsun..hepsini hayatta da yapmıyor muyuz.usturubuyla yemek yapabilen hayatı öğrenmiş demektir..kadınlar bir şey icat edememişler diye bağırır dururlar bir de..kesin kadınların işidir bunca yemek.kadın aklını seviyim ya, en mükemmel icatlara değişmem ben, musakkayı.

:):), türkcel ile bağlanma canım hayata..sağlam değil o bağlar:)..öyle bir yer yok..varsa bile sığmam sanırım:)

kategorize ediyorum: dünyada iki tür insan vardır.yemek yapanlar ve yemek yiyenler.

tava yoğurdu + zeytinli ekmek + taze salatalık= nefisssss

Salatalığın da kabuklarını surata sürdün mü kaymak gibi oluyor cilt

demi kop yavrum

hele zeytinli ekmek sıcaksa kokusu sarar her yeri bi de,
off diyem deja,

insanlığın doyma kapasitesi de günden güne artıyor..ben dün doyduğumla bugün doymuyorum resmen.ne olacak benim sonum?

bugün tam da öyle bir şey yaptım..belgrad ormanlarına gittim.oksijen yedim, oksijen içtim.

iyiymiş.uyumaya gelirim bir gün:)

parlak zımbırtıların bilinç altında "tehlike" işareti verme mevzuunda farkettiğim bir nokta var ki soyumuz için tehlikeli..

ya da ben korktum yok yere bilemem..

yahu bu hayvanat (kargalar hariç) her türlü parlak ve fosforlu nesneden uzak durmaya programlamış genetiğini.. kendini koruyabiliyor bir şekilde..

ya insanat ne yapıyor..? çocuklara mahsus tüm tatlı, güzel, şekerli şeyler parlak renkli.. caf caflı renkler doğada "ben tehlikeliyim yaklaşma" sinyali verirken, biz çocukları parlak nesnelere özendiriyoruz.. hatta bunu bir de abartıyor sevgili üretici firmalar.. eğer yaptığı yiyecek maddesinin kendisi çok janjanlı renkte değilse ambalajını parlatıyor.. neticede bu janjana bir meyil oluşuyor gayrı ihtiyari..

bi gün modern yaşam yok olursa (3. dünya savaşı...vs) belki içgüdülerimiz tekrar baskın gelebilir hayatta kalmak adına.. lakin bu yaşam tarzı gereğinden fazla güven sağlıyor adem evlatlarına.. sanal bir güven.. zincir bir kere kırılırsa doğada şansı çok parlak değil gibi insan soyunun..