'Bizim bağların üzümünü kurutacak kadar içtin oğul! Bir dur de artık
kendine.haydi kalk yol al.Düşüp kaldı mı ağırlaşır insan, itilip
çekilmez eti'.
Kendinden epey büyük, yüzlerine çizgiler yerleşmiş adam konuştukça,
içinde demlenen şarabın keskin kokusu vuruyordu yüzüne.
İÇME daha fazla!......başka şeyler söyleyecekken sustu adam. asıl
meseleden uzaklaşırsa anlaşılmasının daha zor olacağını hissetti.'İçme
artık' dedi. Tutup kolundan ayağa kaldırdı.

Kim bu adam? Niçin benim içmeme bu kadar takık? Ne kadar içtim..tüm bu
soruların olası birkaç yanıtı olabilirdi..şuanda cevapsız tek soru
vardı..içmeyip ne yapacaktı.?
Yürümeye başladı..sadece tek bacağı yürüyordu, diğer bacağı ise
sürükleniyordu..bir bacak bu meseleye halletmeye yeter mi diye
düşündü? Ne kadar yürümesi gerekiyordu, ne kadarını yürümüştü
yolun.çekiştirdiği bacağı ve çoktan sızmış olan tek gözüyle epey ağır
ilerliyordu.
Etrafına bakındı..asırlık yağmur yemiş, rengi atmış, kilise
duvarlarının dibinde kırılmış bira şişlerini gördü..az öncede bir
minarenin önünden geçmemiş miydi?..sonra köşede yükselen okulu ve
biraz ilerdeki polis karakolunu gördü..duvarlarda bedenleri ya da
gülüşleri göze çarpan kadınlar vardı.. afişlerin üzerlerindeki yazıyı
okuyamadı..her şey birbirine karışmış! Nasıl bu aykırılıklarına rağmen
iç içe girişmiş olabilir tüm bunlar..bu saçma düzeni nasıl kurmuş
olabilir insanlık? Gözünün gördüğü her şer, tuhaf gözüküyordu..bunları
düşünmeliyim dedi kendine.kendi sesini duygu..gidecek yolu vardı.
Vardığında söyleyeceklerini tasarlamaya başladı.bu gece bu meseleyi
halledecekti..kararlıydı.
....
Çalan kapıyı serap açtı.
'O yok mu?'
Serap o'nun kim olduğunu biliyordu..yabancılaşmalarının belki de en
yakın şahidiydi.
'Yok' dedi.
İçeride olduğunu biliyordu..görüşmek istemediği belliydi..bütün yolu
ona söyleyeceklerini düşünerek geçirdikten sonra, onu görmeden bir
yere kımıldamak niyetinde değildi.içeri girmek için bir hamle
yaptı..serap ondan daha hızlı hareket edip kapıyı geçebileceğinden
daha az aralık bıraktı.
Direnmeye gücü yoktu..içi dolmuştu...
' Şimdi girmeliyim iyi geceler' dedi serap.
biriktirdiği cümlelerden hiç birini diyemeden kapı kapandı.
Bu kez kapanan kapı iç organlarından birinin olmalıydı..nefes alıp
vermede zorlanmasına bakılırsa ciğerleriydi kapanan..kalbini yokladı,
yerinde değildi.
Geri döndü..az önce giderken garipsediği bütün dizilimler müthiş bir
uyum içinde gözüktü gözüne.
Bu bir tür kabullenişti.
Son gücüyle anahtarı çevirdi.Evine girdi..doğrudan yatağına..içi buz
gibiydi..yatağı da.yalnızlığının soğukluğunu hiçbir yorgan örtemedi.

Leave a Reply