Uzun zamandır hissetmemişti acıyı özellikle kendi içinde. Yanardağ misali ateşi küle dönüşmüştü. Oysaki onca Anka kuşuna gebe yüreği. Çöllerinde kumu çiçek bilen gözleri nefesine muhtaç hayatı solurken…

Şimdi kapandı yaralar

Kaşınmaz kabuklar

Ezansız kıblemde

Sağır imamlar var…

 

Sükuneti teskin yokluğun olacaktı

Hayat kahpeliği  

Son perdemiz…

Açılmamış açamamışsın…

 

Çocukluğunu hep başkalarına peşkeş çekmek nüansı eksik getire klon düşleri. Ama sen hep cesurdun kaçarken kendinden. En çok neyini sevmiştim diye düşündüm sonra yine kendim oldum. Düşüncesizliğimde. Asla kurulmayacak ve asla bitmeyecek bir şeydi bu. Tanrının ıslak nefesi misali.

 

Kötürüm düşlerdi. Birbirimizi düşünmemiz.

Yatalak bir intihardı seni sevmek

Ölüm ise

İşte onu yakında öğreneceğiz…

 

Dolandım kendime güneş üşürken oysa ben seni ay misali sevmiştim. Kelimelerim hep yeşildi gözlerime bakmaya korktuğundan olacak. Veya gözbebeklerinde kaybolduğumdum. Rengin neydi asla ben olmadı biliyorum. Ve asla olmayacak. Lanet olsun dili bu kadar sadeleştirdiğime…

 

Yalnızlık kınında kalmalı tehlikeli bir silahtı. Kime karşı çeksem oda içimde yalnız kalıyordu.

Şu kendime çekiyorum.

 

Gözyaşlarım yok

Mezarım sensin

Tabut aşkımız

Cesaret toprak

Hadi daha çok sev beni…

 

Gömüldükçe bir şeylere sadece bir parça et ısırığı tadında sensizlik ve benim olmadığım yerde yani hiçbir yerde. Kendini yok et ben zaten sende yok olmuşum. Küllerim kısrak dualarında şahlanırken küfrüm kendime oda sadece sen.

Yapraklarım bahara inat her mevsime aşina o yüzden devamlı ölüm teranesinde. Dokunma bana ya da dokun. Sensizlik sadece beni deli ediyor yeterince değilmişim gibi…

 

Bir film karesi gibi hayatım son duam son dileğim son nefesim kendine iyi bak

Asla geriye bakma benim düştüğüm kendimden tuzaklara sende dolanma…

 

Hedefini kaybetmiş bir kurşun sesinde çınlasa da dudaklarımız

Şarjöründe imkansızlık

Yokluğunda bir kahpe hayat

İşte bu lan yaşamak…

 

Cesaretim gençliğimin efsunlu bir giysisiydi. Her şeye inanmak Allah’a inanmaktı…

Dudaklarım kanıyordu seni anıyorken belki nankör bir serzenişte yok oluyordum aptallığım ve ukalalığım sana miras kalacak.

 

Hep düşünmeden yazdım hep düşünmeden sevdim belki sonu ölüm olur diye ama hala hayattayım.

Ya sevmeyi beceremedim ya da sen yoksun.

 

Birkaç tane olduğunu düşündüğüm hatta dost olduklarını sandıklarıma atıfta da bulunmak isterim.

 

Yaşlılık bekaretinde  dostluk güzel sesiyle kanasa da

Cesareti olmayacak bir düş…

 

Kimliğimi yitirmedim

Ben

Sadece

Ferdi

 

Biraz yalan olsa

Sen olmazdın

Biraz yalan olsa

Ben olmazdım

 

Sen dürüstlüğümü terk etmiştin.

 

Canımı yakan tek şey

Melekler ağlaması

Tanrı gözyaşı

Leave a Reply