yapicam müzik az kaldı. dün bağlamayı akort edeyim dedim kopardım telini az daha bekleyim bare.

aşağıdaki adı üstünde bir şiir.
yazar şair sıfatı olsun veya olmasın dizelerin özü tammen kendisinden değil, bir alanda – konuda - , belirgin olarak bir veya birkaç kaynaktan alır. anlatım tarzı şiir biçiminde ve burada yazar sadece “düzenleyen” olarak ismini belirtir. amaç farklı bir görüş, düşünce sistemi, sorgu ve sunuşunu tekrar anlam adına ithaf eylemektir. okuyana yazana yolluk gibi bir şey.
yerleşik şiir (bağlama - kopuz)

bağla bak duruş başa
başladı karalama bağlama
daha on altıncı yüzün yaşında
kopardı şehir geleneğinden
kötüledi çalgı günah anlayışı
sanki çözüldü dini felsefe
yok olmadı temelden
eğlence yalnızca dayalı
döşeli kıt anlayışı
saz bağlama mı ayıp günaha
saray kültür dönemi
önemi osmanlı faslı geçidi
sesi yüksek metal yok
sor fakire zor mızrap çok
cumhuriyet Veysel’in aşık eli
yeniden eskiden ezeli
vazgeçmeyen Güngör ramazan
nesimi Çimen’i
bir de zahir ismail Zakir’i
sınıflandırma kapitali
el çaldığı halde
mızraplı sazlar kabahat mümessili
el ile çalma ok ile çekme gel
en eyi anadolu Türkmeni
güneyi doğusu Oğuzeli yöresi
inanç ispat eyle şaman geleneği
sümer de yalnız resmi belgeli
belirgin olması gerektiği
gerçek taşıyıcı yok sahibi
dedesi ozanı zakiri
mahalli sanatkarı saz şairi
tercih oluşmada önemli adım
evren selse gönlü kaldım
gütmeyen kaygı pazara saldım
özenle korunan değeri vardım
dün den yarına köprü
şimdi deki
şüphesiz at iki teli
biri gitsin kop
uhz eski yeni güzeli
kadın gibi bağlama
dır dır dır

(düzenleyen: mengü)

bu da özü yazanın içinden gelen ister kalıba yakışan ister hiç kalıba sığmayan illa da şiir der bir örnektir.

cehalet helal bize
size haram
bilmek düşer size
kabul kalan ilmek bize
ışık sızar ben matım
atım alan koşanım
itim aç karnı doyanım
otum toprak üstü vatanım
anlatan anlamazı
gül ile diken ile
toprağa kıl namazı
bağ ile kopuz ile
al oku ol iti çek bele
kes düğümü kılıç ile
sormazı anlatalım
yere düşmüş yemiş ile

yok inan kardeşim yer yok. görüşen yok karışan çok. duruşu hiç sorma. değmez deyim giderayak tüm ayıbım kapansın. fazlası sürç-ü lisanımdır. o da olsun. cümleten selametle.