insan denen zayıf maluk kaybettiklerinin peşinden ağlar, ansızın değeri artar gidenin, farkına varılır ki: gitti gelmeyecek! zordur bir anlık düşünce hızında, 'kaybettim, tamam bitti' demesi, karar verip yoluna gitmesi hayli zordur... duygusal bağları tutar onu orada... mezar taşının başında diker ayağa. (hey gidi kurban olduğum hey gidi tek bacaandan asılacaanı bile bilen inan bak yukarıda ne iyi demiş: zincirine duyduğun aşk kırıyor kanadını) işte o taşları o duygusal zincirler sebebiylen dikiyoruz göçmüşlerimizin başuçlarına... gelip gidip onlara rahmet okuyoruz, sanki bulunduğumuz noktadan rahmet okusak da onlara gitmiyormuş gibi, ama bir de onlarla gizliden konuşuyoruz, anlatıyoruz olanı biteni, geride bıraktıkları ev halini... hepimiz sıyırıyoruz kafaları o zincir bağların ucunda dura dura... taş yerinde ağırdır ya hani şahlanankoç usta. belki kendi ağırlığımızı koyamadığımızdan, belki zayıflığımızdan hep o taşlara ihtiyaç duyuyoruz.

bir yunus yada bir balina olmak isterdim inan bana inan6666.
yunuslar akıllı canlılar, insanlardan da akıllı, insanlardan da iyi, kötülük nedir bilmezler. kimselere zararları dokunmaz.
bir yunus veya balina şu çocuğu alıp da kümese koysam ve gösteriler yaptırsam ona diye düşünmez. gelgelelim insan alır yunusu denizinden. hapseder ağile şamandıra ile. neymiş insanlar gelsin onunla yüzsünler fotograf çektirsinler.
giriş 30 dolar, fotograf 80 dolar, yunusla yüzmek 150 dolar, balık vermek 5 dolar. oh ne ala memleket.
yunus da balina gibi sıçramayı ve atlamayı beslenmek için yapar. balık sürüsünün arasında sıçrar ve suya düşünce yarattığı dalgalanma balık sürüsünün uyumunu bozar dağalan sürüden tek tek avlar yemeğini,doyacağı kadar oburluk yapmadan.
bir diğer husus da radar sistemlerinden kaynaklanır. sinyaller gider ve geri gelir, şamandıralar ve ağ sistemi bilhassa ufak tutulur derinlikde birkaç metredir, fazla derin olursa ağ fazla gider parasal masraf artar hapisaneyi yapan insan açısından. bu durumda sinyaller çabuk gider geri gelir bir karmaşa yaşar beyinde. kısa süre sonra kafası ambale olur. hapis tutulduğunu anlar, masumiyeti ile başbaşa kalır
sıçraması için bir balık sürüsü de yoktur, kaderine razı olur. kapalı yerde kalan bu yunus veya balina kısa süre sonra hastalanır, gösteri havuzlarında bu nedenle yavrular kullanılır, sebebi yaşlanacak vakitleri olmamasındandır, öldüklerindendir, ama biz onları hep aynı yunus aynı balina sanarız, isimleri aynıdır ya o bakımdan. hasbelkader yaşlanan bir yunus yada baina da komutları alamaz beyni bozulduğu için onu da balık vererek kandırırlar, tıpkı sşrk hayvanları gibi.
mevzu çok hazin ve göz yaşartıcı inan6666, ağlamak bile az gelir, daha fazla anlatamayacağım mazur görünüz.

mezar taşları kendi dönemlerinin aynası gibi..
belli aralıklarla ciddi yapısal değişikliklere uğramış..

osmanlı dönemi taşları kendine özgü, cumhuriyetin ilk yıllarındakiler de öyle.. bir sanat eseri gibi.. osmanlı mezar taşları çoğunlukla çift konulmuş.. bir baş bir de ayak ucuna.. ve etraflarında şimdiki gecekondu mezarlar gibi alçak duvarlar yok.. en sevdiğim tarafı o.. aralarında yürümek mümkün onların.. harf devriminin akabine tekabül eden yıllarda blok mermer sütunlara yahut dikdörtgen prizmalara latin harfleri ile yazılmış mevta hakkındaki bilgiler genellikle.. ama hala izler var az buçuk osmanlı döneminden.. sonra lahit kapağı gibi üstü kapalı, toprağı görünmeyen kabirler kayboluyor cumhuriyet dönemiyle beraber.. kocaman mermer blok kapaklar pahalı olsa gerek.. onlar sadece osmanlı kabirlerinde var.. bi kaç günümüz örneğine de rastladım lahit kapaklarının.. ama çok biçimsiz, o sanat eseri eski taşlardaki zarafetten nasibini almamış yapılar..

bir dönemden sonra iyice uyduruk hale gelmiş mezar taşları.. düz ince mermer plakaya hep aynı metinler.. sade isim ve tarihler farklı..

yine de istisnalar var tabii.. değişik geometrik taşlar, asimetrik desteklerle kabre bağlanan taşlar, taşın bir yerine dua-mani yazanlar, yahut erken kaybettiği oğluna karısına kocasına şiir yazanlar hala var örneğin..

en çok da onlar sızlatıyor içimi.. bir babanın oğlunun/kızının taşına yazdığı iki satırdan daha dehşetli ne olabilir yeryüzünde..? hayali bile korkunç.. ki pek çok okudum/gördüm bunlardan.. ve neticede anladım ki gerçek hayat orada galiba.. galiba hayatı unutuyor yaşayanlar.. çok keyif aldığımız şeyleri de yapıyoruz, hiç zevk almadığımız şeyleri de.. herşey geçip gidiyor zamanla ve aldığımız nefesten bihaber.. hakkını vererek, hayatı iliklerde hissederek çektiğin kaç nefes var gün içinde ciğerlere..?

"herşey zıddı ile kaim" ya hani.. onlarla birlikte olmak diriliğini hissettiriyor insana..