Bir suçlu gibi kaçan korkak sessizliğin yankılanıyor kulaklarımda.
Kaldırımlar deviriyorum caddesiz sokaklarında; senden gitmek için…
Pisikoseksüel dönemlerime bir kasıt daha atıyorum. Korkularını bağışlamak için…
Sonra düşlüyorum seni ve senin gibileri… Bedenim de onca ceset varken, bu savaşlarda neden hep ben yeniliyorum…
Şarap tadında boşalırken gözyaşların
Islak yatağında malum ihanet
Siyahlaşan ve boşluğa dönüşen beyin zarın
Hangi aynanın arkasına geçip kendine bir siluet yaratacaksın…
Lacan’ın dil teorilerinde kendimi aramamım ne kadar yersiz olduğunu, sana karşı cümle kuramayışlarımda bulmam. Faillik dönemini suçluluğumla pekiştirdiğime bir işaret olsa da…
RSS Feed