Ben boşalırken, kulaklarından duyduğun eş tanımsız çelişkilere hapsetme beni ne olur. Sadece bukalemunum ben senin hani renk değiştirme girişiminde tavanın rengini alırken biraz hayvanlaşayım diyorum. Seninle libidom tavana vururken yerde kalan ceset gülümsemelerim eğri bükey yankılansa da karanlık tohumları becerirken ben hala bakirdim seni sevmezken. Sigarımın dumanında hiçbir kadınlığı boğmadım galiba gırtlağımda kanserin adı sen oldun. Vazgeçmişken kendiliğinden ukalalığıma biri kenarlarımda becerilmiş olmalı ki hortladı gölgem. O ben değilim derken kaçan kadınlığım ay ve yıldız çelişkisinde becerirken beni; dudaklarında esir alınmış alkollüğüm kustu travma düşlerime. Ama kim ister ki tao ve kamasutra çelişkisinde bir Freud ya da junj. Ben sana aşığım o yüzden kendimi becerirken ön koşulumsun demeyi� Bazen kim kötü diye düşünürüm tamda boşalma anına denk gelirken, galiba şeytanı kusuyorum doğmamış çocuklarıma� Korkma seni incitmez bu yabanlığım insanlığımı dört nala mahşer-i zember de unutmuşken. Dil hecelerde katreleşirken, tombala şeytan değil birinci çinko. Hadi bana yüzünü döndür ve ben öleyim o gecende sen kendinin becerilmesini isterken, paslı bir viski tadında kadınlığın demek istesem de, ahşap kokan vücuduna giydiğin post modern bukalemun tavanım gibi. Hala anlayamadım boşalan ilkel benlikte kim tavan olmak ister, histerik sancılarım yankılanırken, zaten bana aşık tüm kadınlar ölümsüz� Doğuşumun çelişkisi iki terane hapsi olur kerhane param yetmez hiçbir zevke ama boşalımın karşımda titrersin  sen. Dudaklarımdan boşalırken isyanım, kelimelerde değimlidir oral zevkim. Param yetmez sözüm kısa bu gece yeter bu kadar dalga�

Leave a Reply