"benden istediklerini sana verebilmenin bir yolunu bulabilseydim"

.. bunu yapmayacağımı iyi biliyorum, karanlıkta oturmak şimdilik iyi geliyor; düşünmemek istiyorum, bir süre daha hiçbir şeyi aklıma getirmemek; sonra yeniden başladığım yere döneceğim. sapsarı haznede, yankılayan zeminde, ışıldayan etinle yırtınıp çığlık atmanı seviyorum; soğuk soğuk terlemeni, yalvarmanı, ağlamanı, kendini yitirmeni seviyorum; işte tüm insanlığından bunları seviyorum, "bir daha.." dediğimi duyduğumda titremelisin, tekrar edilebilir olanı yeniden sahnelemek için bir araçsın sadece, bunu kabul etmelisin. kafanı bana bırak, seni diri tutacak olanı biliyorum, neyi merak ettiğini, kendini kimlere bırakmaya tutkun olduğunu, sakladıklarını, siklediklerini, söylemeyi susmayı seçtiklerini.. güzel yalanlarını, kırılgan sanki görüntülerile gerçeğin yerini tutan o harika kurgularını, ne varise hepsini. şimdi izometrik dur, böyle görmeliyim seni, sonra başka bir konuma yerleşmeden önce, bu halinle bir kez "daha" dediğimi duyduğunda benden daha da korkmalısın, hele o sıra tüm günahlarının yükünü alıyorsam senden sevinmelisin buna, temiz kalan katmana dek soyduğumda etini, hiç ne demek imiş tamamiyle hissedeceksin. "ağır ol, ağır ol" dersen iyice ağırlaşırım, istersen öyle söyle; anladıklarını çözümlemeye uğraş; ya da toparlan, ağaz açık edip koşmaya, etinle konuşmaya başla.

sonra öteki sayfa, öteki piç..