QUİD RİDES? MUTATO NOMİNE, DE RE FABULA NARRATUR.
 
* Comme tu me plairais, ô nuit ! Sans ces étoiles

   Dont la lumière parle un langage connu !

   Car je cherche le vide, et le noir, et le nu !

                                           Baudelaire

 
1-Somut/anschaung/muşahhas varidatın metamorfozu fenomenler dünyasında “quod mecum nescit, solus vult scire videri” cümlesinin manasına işaret etmekle; bu işaretin freigeistreishen bağlamında aklın(vernuft) spekülatif akla tekabül etmesi sathi nazariyede tenakuz/tezat gibi görünse de asasen birbirinin nedenini/sebebini oluşturmaktadır.

3- “Natura deodala rerum” postüladır önermesinin a priori gibi görünse de bir faraziyeden öte değildir dememiz, mücerred ve de muşahhas hususlar üzerine menfi veyahut müsbet yargılar telakki etmeden evvel bu kavramların hudutlarının çizilmesi ve bu hudut  içerisinde tefekkür edilmesini dikkate almadığımızı göstermektedir.Misal olarak “logos” un aristo’dan beri ayniliğini devam ettirmesi kendi hudutlarını belirlemiş olmasından mütevellit zemanımıza kadar geldiği nazariyeden kaçmamalıdır. İlimleri birbiri içerisine sokup hercümerc etmek yerine, her ilmin kendi sınırlarını belirleyip, bu sınırların ötesine geçmemesi yapılan deneyin müsbetliğini rasyonel bağlamda “veritas”a veyahut “ding an sich” yakınlaşarak gösterecektir.

2-Müellife yakışan yalnız nedenleri göstermektir, yoksa bu nedenlerin yargılayanlar üzerinde bıraktığı etkiler hususunda bir yargıda bulunmak değil.

*Meali :

Ne kadar hoşuma giderdin ey gece! ışığı bildik bir dil

Konuşan şu yıldızlar olmasa!

Zira ben boşluğu, ve siyahı ve çıplağı arıyorum!