tarih geçmiş eskimiş, yeni bir daha. uzun sayılır yürüyüş. hindi olur mu aklındaki bir kahvehanenin adı. olur. su kenarında deniz dedikleri göle nazır. yürüyüş uzun bir bazar hayat bulvarında seversen insan sesi sözü bir de görürse gözü değme gitsin cidarına. nefes nefese asılmış gitmiş menderes de. sor niye adı kalmış yollarda. leş değil kimi dese de pisi pisine gitti. bakışı bana şu ööleydi bu bööleydi. sormadılar mı niye nasıl gidersin diye. ifade bu ya söylemeden susup da mı gitti. ne güzel dinlediler. dinlediler kararlıydı. ödü bokunda. karar verdiler gitti. terbiyesizlik etme. ödü patlamadan gitti. peki pekiyi efendim.

bir Pazar savurduk kendimizi pazara aklımızda bin bir türlü hindi. su kenarına inmeliydik yol uzun olsa da kısalır ve biliyorsun işte adım adım düştük yollara. serbest düşüş de ne harikadır biri kucaklasa beni seyrek maviliklerden düşsek serin sulara. şimdilik kontrollü düşüşler teker teker ardı ardına nasıl unutulmuşsa bir kontrol hafızada.

çekin şu gökkuşağı gözümüz önünden. takmışsın be baba yine üç kuruşa. kimde metelik eve ekmek diye. anasıyla kavgaya tutuşur çocuk yine. bu kaçıncı kim bilir sen söyle. ana yok deel öbürü ben sarı isterim. al lan işte bu da balon. yok o pembe. olum pembe deel bu leylak sarısı. leylaya al ana leylak sarısını ben sarı isterim. hay sana balon aldıran atayna… sus gebermeyesice sus kele. iki balon. eyvallah abla çocuk bunlar işte. bereket versin. tamam tamam de git hadi bereketini gör.

bir Pazar ne çabuk biter sayılı dua. inerken önce ihraç palmiyeler eskileri hastalandırıp kestiler. sonra eski portakal limon mandalin ve ender turunç ağaçları çiçekleri kokusu bürümüş havayı. dutun yaprakları yeşillenmiş beyaz kavaklar var arada tek tük ve aynalı yaprakları. o da ne! erik ağacı mı manolyanın yanında. ya üsütündeki dallardan salınan kırmızı çakma konvers ve plastik bej ve kırmızısı da asılmış iki çift terlik! ağaca ayak boş! erik terlik vermiş mevsimi evveli dalları altında silme ayak kabı dolu. bizim ağaç erik de tezgah tutmuş Ali ağabeynin ticaretine bedava. ya hu Hıdır n’aparsın mayısta güllerden. bi baksın bakalım seslen ona ya hu…

çocuklar şu ördeklere bakın. evet hepisinde perdelidir barnaklar arası. ördek, kaz, he pelikanda da var. ay balam can babam pelikan bilir çocuk okula yollar. ve bir pelikan alır iyi yazsın diye yollarda babalık… perdesiz aklıma gelir kırmızı caz bas. yüksek kaldırımda bulamadıydık da Orhan ağabeynin pasajına gittiydik Yıldırım abi demişti hatırladın mı zilleri paketleyip. amaaan amma da dağınık saç baş şu haline bi bak. neyse iyi bi çocuğa sattıydık onu da satmak denirse…

bir Pazar ilerde uçurtmalar en az iki renk. ne bu sarı mavi, kırmızı sarı, siyah beyaz… harp mi çıkcak yakında. yok ya deme! ne biliim nerde ilim. nerde benim uçurtmalarım söylesene. uçurtmaların? evet tek renk hepsi. kırmızı beyaz mavi siyah mor yeşil sarı.


( “Canım bazı şeyleri akla getirmek istemesek de baş etmekte Allah kolaylıklar versin duam. Sadece seviyorum demek istedim.”)


tek renk mi dedin. renk körü müsün. tanımasam renkleri yiyecem. deli mi ne değilim tabii. olsam olsam bazı körüm. anda da karıştır tek renk olsun. gri boz bulanık tek renk işte. ulan kırkılan kırkında ağarmış tüylerini yolam ben senin. seni n’aparım bilin ya! sus konuşma fazla.

bir Pazar. bakele suda ağaç yetişmiş vallada dut. oh a! nere bakar da görürüsün şunu bunu. al işte bi gelin de var belinde de alı. nereye bakacam bahçelerde cam cam. kör müsün baharda. buzlu bici suda dut ağacının kenarında plastik sandalyada gelin damat eli ayakta sırtını görmeden dokunmadan sıvazlar bi bakışıyla. o da ben dedim diye olur. olur mu hiç! yok yau. olur olur. karı sağlamsa at gibi ki görünen o. o da olur. hiç okumadan hem de. kes akıllı ol inatlaşma. ser bildiğin kitapları önüne. saçın teli gelin teline takılmış esintide pırıl pırıl gözleri, inci dişleri, ince beli, gözü kapalı diil bana şüpheyle gülümsedi. olur dedik işte. amma ve lakin çarşafın altındaki başka korkmasam da üzülürüm. yalnız bu gelin kız adama en az bir düğün bir düzgün kitap okutur. isterse de tersten okutur. görmesen bunları ne derdin ki! ne mi derdim?

hey allaam dokuz sekize bir adımda kalça kıran hiç böylesi bi çingene görmedim. bak bak hasbam beline bağlamamış ne eşarp ne pul endamında güveni dişiliğine diğerlerinin aksine hiç beğendirme çabası yok safi keyfine. o gülümsedi gördün mü şu kara gözlüklü esmer kadına valla bi saniyede ayakta seviştiler. görmesem inanmazdım. iyice abarttın ha! ekmek kur’an çarpsın gördüm diyorum. öteki kadının gözleri görünmüyordu da döndü döndü baktı sonra güldü. eminim neye gülüştüklerini gördüm. teki melez belki  o teki çingene ne beklersin. ne pazar yarabbim ne pazar!

hıh!
n’oldu? niye hıh dedin. ağzım sulandı anam biri lokmayı öyle bi etin yağına banıp attı ki ağzına. ona dedim. sanki ben yedim. ulan ayıp bi Pazar rahat bırak insanları sayma lokmalarını. lokmasında gözüm yok ki. gözüme çarptı sadece. kapat gözlerini o zaman. düşerim! düşmezsin! yürüyemem! yürürsün! ne biliyon ki? sağır mısın manyak mısın koku da mı almıyosun. deli edici kokular. çiçeğe et karışmış ne yazık ki kırmızı diil bunlar kan gibi. tavuk eti bilemedin en babası karışık kıymadan hazır köfteye bağlamış Pazar sofrasını. kırmızı  et kilosu  kaç para biliyo musun sen! bakmadan nerden bildin. suyun kenarındayız. e! havada su kokusu var. e! çökecek bunlar aşağı. sonra. sonra yağmur yağacak yine gözümün nuru.

ah bak! amaniiin sarı balon! gitti gider. çocuğa bak üzgün hali di mi? değil tabii ki! nasıl ne dedin. astronot olmuş görmüyor musun. balon kaçtı elinden yanlışlıkla sen görmedin mi. hiç mi çocuk olmadın. yemiş yutmuş anasını… deney parasıyla değil mi özgürlüğe. bakiim bakim dedi görmedin mi sen? tamam şimdi gördüm kıza bak gitti balon. toplanalım mı? serinledi hava. olur canım eksik kalmayalım istersen. gitmeden bana şu boyalı pamuk şekerden alsana.  bana da pamuktan verceksen alırım. tamam al!

bir pazardı ki sorma gitsin. kız gibi. mesaj geldi sonra... görüşemeyeceklermiş. o gün hastanede geçmiş. teyze oğlunun kayınbiraderi hastaları var ya. reanimasyona almışlar. başını bekler dururlar halen. kızlar perişan. renkli gözleri oğlanın kan çanağı zahir uykusuzluktan. mesaj yazdı bizimki. bizimki! anla canım. o kimsesiz bebe işte.
n’oldu?
“canım bazı şeyleri akla getirmek istemesek de baş etmekte Allah kolaylıklar versin duam. sadece seviyorum demek istedim” demiş.
a! cevap?
“ben de seni seviyorum” 
sonra?
sonra üzülmüş bizimki iyice.
neden?
bilmiyorum. sadece “beni sevmese de olur” dedi.
başka? başka yok mu?
yok başka… sonra var…

diyorum yaz bunu bi kenara. aşık bu vallaha.
yok yau delinin teki. bakma iyidir görse kör tanımaz bi meczup…

çakıl

bir adım sonrası: 

-bugün ........e selam verme günündesin ha!

-ha!

( ulan albay ismine pırpırların katı kadar tüküresim emekli sefil…)

ha bak bugün mübarek günümdeyim şükür dua et… ( sana da selam niyetine konuşuyorum ya şerefi emlak dükkanı önünde bacak bacak üstüne atmış karı gibi oturmuş butik kızıyla kırıştırmadan duran yumuşak yüz … herif . arkadaş hatırına…)
tamam kızma gel, bi ikramda bulunayım. ne içersin kahve çay ada çayı.
kahve içtim bizim gar kahvesinden sen de var mı?
yok
ada çayı o zaman.
çocukların ne yapacağına karar verdim
iyi etmişsin aferin!
…
…
bir adım evveli:

kim. ne. hak iddia eder. ortaya. aynı anda. onun için onlar için. aynı anda kendi bir içim su için. anında yapar seçimini. koparır keser atar atlar ortaya. kanata kanata kendini salar. kan ile kan yıkanmasa da kuş kanadı er atıylasa da ve od diyende ağız yanmasa da saklar kendini aleni. sır çekmek kolay mı? sır almaz neler var. 


baktım uzaktan bembeyaz. hayvan oğlu hayvan çok yakışıklı! bi bakış baktı. daha önce de bakmıştı. uzaklara bağırmıştı yakınından geçerken kaç gecenin karanlığında. bekler durur. ciğerinden kuvvetle bağırır. boşaltır nefesi. ben buradayım diye ha! 


döndüm baktım bu sefer. saf kan a! belli değil bilmediğim den. yaklaşanda beyazın altında bir ten. karaltısı yüzünde hafif gri pembe siyahı. iki tane kömür leke. kömür değil parlak kahve rengi. griyle beyaza yakın siyah görünür.  


oynamak mı istiyorsun sen ha! canımsın kimse selam verip dahi konuşmuyor. bağarıp çağırıyorsun korkup kaçıyorlar. geleceklerine gidiyorlardır hani… e n’aparsın! yanındaki ihtiyar delikanlı bak. o var bazı an. belki ondan giderler. diyor ki iyi ki sen varmışsın. çok akıllıymışsın. yoldaşmışsın. anası da severmiş. sen harikasın. bak aklıma ne dadadın 


rayiha

sitem mi eyüboğlu’ndan zeytin ağaçlarını sevdiren

yoksa arkasındaki sen

bildiğin bir kısrağın asaleti olsa

yahut karası dutun bir çingene kadın hasretinde 

velhasılı karası tatlı yeşili akasya balı

yaşadığım toprakta sevdiğim birden ben saklı 


gideyim artık ben. hadi eyvallah!

bakma bana sen. kıpırdamadan durma heykel gibi. ulan heykel göz süzer mi küskün küskün.

üzme beni süzme gözlerini çocuk. nasıl atmıştın kendini üstüme daha demin benden emin. tuttu ihtiyar ihtiyatla lekelemeyesin diye. o başka iş dostum. yolumu çevirdim yine sana sebep. börtüye böceğe de inandım. adını ver bari. hatta yaşını da bilmek istiyorum koca oğlan! görende büyük kocaman sanar kimi seni. 


doğru bildim birsin! hey Çakıl, harikasın! nice inşaat bekçisi ve it arkadaşım.  


tamamı: çın çın! 


çın çın 


bir delikanlı

sakın ha sakın sesi

dokunamadığından değil

sana türlü yeminde söyler

görmeli görmeliyim

bir daha ve bir daha sen

çanların çanağı içten dışa

çevirip çarptığında çizgi çizgi

el ile dövülmüş çınlar

gövdede teli telli bağlamalar

sesi dokunamadığından

yahut naylon plastik bırakıp

çubuk tahta çelik hududa vurduğunda

sahiden ölmeli miyim  çakıl 


bir adım sonrası: 

-bugün ........e selam verme günündesin ha!

-ha!

( ulan albay ismine pırpırların katı kadar tüküresim emekli sefil…)

ha bak bugün mübarek günümdeyim şükür dua et… ( sana da selam niyetine konuşuyorum ya şerefi emlak dükkanı önünde bacak bacak üstüne atmış karı gibi oturmuş butik kızıyla kırıştırmadan duran yumuşak yüz … herif . arkadaş hatırına…)
tamam kızma gel, bi ikramda bulunayım. ne içersin kahve çay ada çayı.
kahve içtim bizim gar kahvesinden sen de var mı?
yok
ada çayı o zaman.
çocukların ne yapacağına karar verdim
iyi etmişsin aferin!
…
…
bir adım evveli:

kim. ne. hak iddia eder. ortaya. aynı anda. onun için onlar için. aynı anda kendi bir içim su için. anında yapar seçimini. koparır keser atar atlar ortaya. kanata kanata kendini salar. kan ile kan yıkanmasa da kuş kanadı er atıylasa da ve od diyende ağız yanmasa da saklar kendini aleni. sır çekmek kolay mı? sır almaz neler var. 


baktım uzaktan bembeyaz. hayvan oğlu hayvan çok yakışıklı! bi bakış baktı. daha önce de bakmıştı. uzaklara bağırmıştı yakınından geçerken kaç gecenin karanlığında. bekler durur. ciğerinden kuvvetle bağırır. boşaltır nefesi. ben buradayım diye ha! 


döndüm baktım bu sefer. saf kan a! belli değil bilmediğim den. yaklaşanda beyazın altında bir ten. karaltısı yüzünde hafif gri pembe siyahı. iki tane kömür leke. kömür değil parlak kahve rengi. griyle beyaza yakın siyah görünür.  


oynamak mı istiyorsun sen ha! canımsın kimse selam verip dahi konuşmuyor. bağarıp çağırıyorsun korkup kaçıyorlar. geleceklerine gidiyorlardır hani… e n’aparsın! yanındaki ihtiyar delikanlı bak. o var bazı an. belki ondan giderler. diyor ki iyi ki sen varmışsın. çok akıllıymışsın. yoldaşmışsın. anası da severmiş. sen harikasın. bak aklıma ne dadadın 

9: yük sek yer var dur o kadar hayır bitti mi hayır daha ne kulluğun sınırı zorlayan fakir zengin tap yola devam
maşallah! Amin.
başka yerler mi yemez mideye dokunur başka bet kem başka hayırlı yolculuklar a varsın hayırlara Amin
dön dörtsöz
ne bee ayırım bun a ne söz mü göz göre gör nazarlıktır batıldır inanan inanır

------
mübarekler:

susmak sesli sesli zor
baktım bir ara bu ara sağı solu aşağı yukarı gördüm eski yeni. dış bir iç bir bulanık. inanamadım yalana dolana. yazdım yine nazara.

asın ve asılın
ve aslen
ve esas
aslı kusursuz kalmamakta
ve maşallah

selam eder,

körkün

sözün kıymeti canım
onun yaşadığı zaman
neredeyse cıngar çıkaracağım
oruspu kahkahalarla cenazelerde
kurtuluş yok sessiz sedasız
sükutum hayata sek
muzaffer çığlıklardadır
......

soy soy soyuna
boy boy boyuna
koy koy koynuna
bile bile görmeden eksileni

doy doy acına
vur vur çatına
var var hiçine
bile bile görmeden eksileni

al al alına
çek çek zoruna
git git suyuna
bile bile görmeden eksileni

dur dur haline
sor sor cevrine
ver ver hamdine
bile bile görmeden eksileni

göç göç yerine
seç seç kadrine
duy duy mengüde
bile bile ölmeden eksileni

......

ter--

…bir çifteli dokundu

- tertemiz istiyorum seni

- tertemiz istiyorum ben de beni

- bırak o zaman yıkarım seni

- hayır!

- hayır mı!

- evet. hayır.

- niyetin ne?

- ben yıkarım kendimi

- sonra

- sonra tertemiz kirletsen beni

boşaldı bir çifteli…

          -hayatım bu işte bak buldum. alt ettim hepisini birazdan
      üstünde olacam. şööle bi bak. bak daire işte. ortası tam ortası
   kalbi kara bi nokta gibi kara diil kırmızıyla işaretli. hedef tahtası bellen.
 iki kolu iki eli her bir yönde her bir noktasına ipler gerili içinden. yumağı
kırmızı noktanın ellerinde. artanı var ortaya tam hizaya çekince ortadan her
bi noktasına gerilen. Ohhh mis pürüzsüz alan çevresi çapı. fazlası bırakanda
birkaç noktaya bir yandaki bir elden daire çevresinin bir kısmı hamur kıvamı.
dedim ya üste olcam diye. dairede pi sayısını unutma istersen. istersen de unut
 yaradana sığınıp. oynak  bıldır bıldır kesintisiz girinti çıkıntı kafi derecede sert
 ten kıvamı yahut muhallebi deki paluze.yuvarlasan beile bi daire sirkin en usta  
  orta adamının ellerine versen. hangi bir iplerin bazısı hangi bir noktaya eşitçe
   germeden tut, yedir çevreye çerçeveye rahat ol mirim diyende n’olur.iyi olur
    yuvarlanaraktan taşa çarptığında taşın çıkıntısı çemberde girinti bulur.zıplar
     mı.yo.zıplamaz.geçerken üstünden şeklinin tadını alır. geçir gider. ister kal
       kalen kalender. yerleşik sıcak soğuk rahat. biraz dalgalı bir kısmın haliyle
        bütününde. ister çek ipini yeniden ortaya sanki geriye.yok.toparla.öncesi
         gibi değil de.yine pürüzsüz bak çerçeve çepeçevre. ufal ufalan yuvarlan
           kaybol gözden kaybolana dek sevgili bir rüzgarda. rüzgarda her keyf
             aldığımda içimdeki hırıltı ondan senden bedel boşalan bana.
              daire var alan almayan. çember çeviren oynayan.
                oyalı o yan rüzgarda. - üsten inecem alfa.
                 - in. indi. -çembere n’oldu? -o duruyo
                   yerinde. -sen neile oynuyon?
                    -hiç bi zaman bilemiycenile…
                     -hayat ne
                       şekil ki?
                        -kare
                          diil
                           bi
                            kerem…
-sen delisin!
-evet.  (bunu başka kime kime söyledin?)

07.04.2009  mengü

size lüzumlu olmayabilir girizgah bana lazım. yontmadan diyeceğim. bin birden bir sebep ödüm bokuma karıştığı bir zaman - ki zamanı da mükellef bellemişim- bilirsiniz kıymetli zarar görmesin ister insan neyse kimse. hele körpesi ihtiyarı varsa bunların. bir garip bulanır hal. işte o zamanlardan birinde hemen oturup yazdıydım. (demişti biri yaz geçer diye. sonra okudum biraz öğrendim. kim ne –şiir- yazmış kim neyi niye demiş. sağ olsunlar)
sonra gün geçti yine şiir yazdım… yine tarihli Nazım’ın bi sözüne sebep…
velhasıl yollamasam korkarım çatlarım (hiç hoş olmaz). hattı zatımda ciddiyim. o kadar ciddiyim ki kendimi tanımıyorum...

mektup / /

ey biricik sevgili,
 affına sığınarak sana yazıyorum. yazılmıyorum hiç bir sıraya bilesin. senden şüphem yok. emin ol ki seni anlıyorum. anlıyorum dediysem çok iyi anlıyorum. iyisin zaten. sen ben. bunun şakası olmaz. bilirsin seninle ilk konuşmamız diil. anlarsın da söz uçar hafızadan deki uçmadı çarpılır havada başka başka seslerle. kötü mü fena mı? olabilir olmayabilir de. hangi sese çarpar nefesi çemen mi yasemen mi kokar süt içmiş tazenin anası atasına mı çatar gel de ayır. bilirim kayırmak yok da sözü verdin mi tutacan. gözetmek lazım. işmar eylemekte değil istişare edende yazı işaretiyle en iyi taşa toprağa kazımaktır. ister çamur olsun pişti mi iyidir ara ki çamuru bulasın. ender taşı kırmayasın n’olur…

 “inanna’nın aşkı”. bir de oku. beni anlarsın. hiç antika biri tanımaz mısın. adam. daha sen ve ben hani biz. yok. kadın. zamanda ampulsüz kutsal yaman kişi sevgilisi yaman kişisine elinde meşale olduğunu bilmeden mi diller dökmüştür elektriğe yatırım olsun diye. şimdi sana boşa dil dökmem saymazsın. saydığın canım kan kırmızı durur çiçeğin renginde deki lale gül karanfil olmadı mor menekşe. niye yazıyorum senin gibi anlamadığımdan. senin gibi anlamadığımdan yazıyorum. bunun için uzak durmalıyız. mesafe lazım. bildiğin ihtiyaç.

 O meşhur mahalleli mahallede halen ve kalen bilesin. sesi tok. aç bilaç gezse de. yanına yaklaştırmıyor. sesiz de sesi gür.
 
şu mesele iki de bir dert. ölü hortluyor. bak bölünmeden durudu sözüm kağıtta. hatta sen bunu hiç yakma. daha dün toz toprak olmadı mı üst baş. neredeyse kan katıldı çamura… habersiz uzaklaşmıştık büyüklerden bir gün. elele gezerken birlikte kutsal sunakta çiçekler çıkmıştı karşımıza eski zamanlardan kalan. çizgi çektik duvara. “senin perspektifin var biliyorum”. dedin. derinlik sığılık önemi arz ederim tabii bulursun. havada kaça karada maça deseni olma mı?  işte tam sebebi bundadır ki seni bir mesafede özler o. severim. gözüm gibi gözün elim gibi elin nefesim gibi rengin…

 bilirsin ilalebed . ve hasılı kelam kavuşmalıyız artık demen erken. bundan gayrı o zaman bu zaman demen de. sağlığına duacıyım. sen de dualarımı şifaen kabul buyur dilerim. görüşümüz başka baharlara kalsın…
…
sevgili yadigar,
mektubunu aldım. pekiyi, kabul. teşekkür ederim. dualarına da Amin dedim. hatırla ağaçlar vardı ormandan küçük koruluk.  korudu bilgin en tehlikeli anda. sevdiğinden bir sepet elma yolladım kabul edesin. ve pekala bir başka bahara emaneten…
sevgililer,


hayat

-hayat bensiz devam eder.
-sensiz!
-evet bensiz
ölü gibi görürsün.

29.03.2009   mengü

davet

korkuyu tanır mısın canım
hani bilirsin bir çocuğun gözlerinde
alnına dayanmış bir silaha bakan
aklanmış parayla elde

tanır mısın korkuyu
beyaz balinanın sırtında
zıpkın saplı kırıklar dökülürken sulara
eski çatlak ellerinde ihtiyarın

korkuyu bilirsin elbet
kanının her damlasında kazanmak varken
hayallerde hangi hayalet olsa da
hayal et diyeceğin eni konu

korkuyu tanır mısın canım
sakın ha evet deyip de bakma
bulacağın gözlerimde değil
görüp göreceğin devrime bir davettir

06.04.2009  mengü

çöktüm bir iskemleye. baktım elim ayağım yerinde. aklımı yokladım sağlam diyor yüreğin sessiz çarpıyor duymasan da olur. sesini duymuyorum o konuşuyor. dinliyorum. imanım tam kıbleyi soruyorum söylüyor. gevrek buluyor şakasını kalbim aklımın badeli deli demesini. çenesiz akıl konuştukça çoşuyor. söyledikçe gönlüm fazla mesai tutup zaman ayırıyor bir bir.

aklım dediğim dediğim diyor. aklınca konuşuyor:

- “anlamak lazım. odun sobası bilmeyeni. elim hiç yanmadı. kestane kavurmadı. diyeni. anlamak lazım. hamamda kurna bakır tas görmeyeni. suyum yağmur dardan gelmez. diyeni. anlamak lazım. altın kafes, tel dolabı olmayanı. eski erzak zamandı avluda volta attım. diyeni. ayırmak lazım. eskiyi yeniden bilinmezden. bilineni dereni. cahil küçük çok bilmiyorum. di yeni sen bakalım.”

di aklın bende soranı. diyorum susma kalbim konuş anlat anı:

- “anlamak lazım. gittikçe küçüleni. bildi mi bilen. nice cahil sayanı. bilsen ya rab birsen. ölüm gidiyor. hayatımdır kalanı. di-yeni.”

 yerimden kalkıp sesli konuşmaya başlıyorum. – “ciddiye alıyorum hayatı. karar veriyorum cidden bir serseri olmaya. kolayından tehlikeli mi?”
cevap beklemeden yürüyüp neredeyse cama başımı dayamışım sesimmiş buğu bırakan cama. dikine ileri gidince burnum üşüyor. küçük çemberde ışıyan kocamış bi yıldız sanki cama yaklaşmış tam gözümün içine göz kırpıyor.

irkiliyorum. bir adım geriye …

 ulan diyorum “hani hayatını ölçülebilir bir standarta yerleştireceedin o.
sen değil misin…”
bu sefer içimden küfrediyorum. ziller çalıyor da ne zil çan bunlar. arkadaşım mubarek. sırtım ürperiyor bir hırka almaya dönerken birden tökezliyorum. yerdeyim. başımı kaldırıp yukarı bakıyorum. yerinde titriyor zaman. usulca el gezdiriyorum üzerinde teşekkür edip susuyor. kalkıyorum. uyanmadan kaç kez yatağımdan düşmüştüm? gülümsüyorum. banyoya uçar adım vardım mı tenimden akan su damlaları kuruturken bu kez yatak odamda bir ayna olmadığına gülümsüyorum .
.
say.
ona ben var şakrak zamanda.

sen
güne başlarken geceyi özlüyorum. sabahı iple çektiğim zamanı sevdiğimi biliyorum.

ölüm saati çalınca nasıl yaşadıysa ...

nasılsa erken daha.

- mengüüü !   

kaç defa görürsün
bir erkeğin mavi gözlerini
yeşil
kafi defa kahverengiyi
simsiyah
işte o bir an
sevişirken sarhoş
ya!
kadın
ne renktir
bir kadının gözleri
duada

“ABPLA!” (duraksama ne kadarsa. dönüp baktım sese) “Aşkımızın yağmuru yağıyor” 

(duraksama anda ne kadarsa) aynı saçağın altında. az önce başım üstü tuttuğum şemsiyenin eskiliğinden kül yanığı gibi bir delikten yaylanan bir şiddetle çarpan ardışık damlaların başımı siyahla kaplı iskelete çevirdiğimde üç eklemli metalin sağ yanındaki delikten daha küçük püskürtü halinde yüzüme yediğim yağmura gülümsediydim. şunca aradan bunca su. geçer mi? geçer. unutur muyum? unuturum. altı uzun metal parça üç eklemli ve altı kısa merkezde. yirmi dört bölüm iskelet çatılı şemsiye. arkadaşta var hollanda’dan. van gogh’un sarısı hesabına piyasaya sürmüşler yepyeniydi ve neşeli bir gencin elinde dediydi ki bu ona hediye. havan batmasın.

başımı yürürken indirdiğimde tebessümle karanlıkta saçak altında gölgeyi fark ettiydim. üstü başı eski bir işçi tulumu gibi de değil benzer. biraz soluk mavi biraz sarı çizgiler. saçlar karmakarışık dağanık hırpani. kırlaşmış saçlar dolgun bir yüz üç beş günlük traşsız.

pis herifin teki mi bilmem. şemsiyesi yok. elinde cigara içişinden diye cigara. duruyor saçak altında titriyor mu görünmez. rüzgar da esiyor. dimdik duruyor omuzları göğsüne doğru hafifçe içe doğru bükse de bir güç hali. yoldan geçiyorum ona bakıp. ( bir an ne kadarsa) gözleri koyu kahverengi bazı zaman değişir rengi sanki az evvel ki gibi. güçlü dengeli. 

yağmur dursa eve gidecek belki. kimin evi varsa. ben gidiyorum tanıdık bir ziyarete. bekleyen de var. var mı bir bekleyeni. ilerliyorum karanlıkta. şaşıyorum net seçtiğime yüzü bende miyop varken. sanki burnumun dibinden geçti adam ve durup bakan bendim. oysa tam aksi. hem sevgilim cepten dedin ya sen hala işte idin gelemedin. 

bilin ya. soytarı bir kahveden çıkıp birkaç adımda açıp şemsiyeyi ılık gelmiş kahveye kabalık olmasın derdim değilken içip sonu gelen yalnızca köpükleri yapışmış bir fincana verilen parayla neler olur ki!

eve gidiyordum ziyarete. geçip gitmişken birkaç adım ve düşüncelere dalgın sese baktım.

“abpla! aşkımızın yağmuru yağıyor.” yüzümden yeni giden gülümseme (bir an ne kadarsa) yeniden geldi yüzüme bi durakladım başımı çevirdim baktım. aynı hali. bir ustanın son kez bakıp tamam dediği resim. değişiklik yok az evvelki halinden. gör ki aşikar sözü dediği. başka kimse yok sokakta. herkes sanki arkadaki köşe başında ve ileride ana caddede. uzakta ışıklar daha. ara sokak karanlık.  

kahkahalar attım buna sesim çıkmadan. gülümsedim kendime kendimi tutmadan ve ona kadar. evet bunu sevdim. peki bu kadar emin. nasıl olur da bilir! “aşkımızın yağmuru yağıyor” diye bilir.

dumanı savruldu cigaranın. bir adımda daha yol birden kısaldı. dolmuşa adım atığımda

ortaya atılan lafa dua mı desem amin mi düşünüyordum. sırasıyla dedim canım sırasıyla. saklanacak ne vardı ki karanlıkta gördüğü sadece yüzüm değildi.

işte baş açık. şemsiyenin altında inceden saçlarına püsküren yağmurda şimdi kutsal fahişeleri sever. kadın mı? 

babi’yi hatırlamıştı onlanları bırakırken … 

bir de saçak altında dikine duranlar …  

http://fizy.com/y8_ykXO_5IdC 

yeniden bu seslerde meninas gibi ikinci kez çizilir ruh. unut unutma.

kurmalı- clock-work 


kızılan tüm cahillikleri çirkin bir cisme yüklemek neyse de cana dokunan üste yığılmış kalıntıları atmaya yüreklinin acı çarpışmasına ölümün tanık olması. körün tuttuğu anlattığına yetmez. duygu sömüren dünya insanlık hali olmaya görsün. sıfır. izleyene bomba gibi kurmalı-

müzik gerek …